نگفته پیداست که پلیر موسیقی دستگاه نیز هیچ تغییری را به خود ندیده است برنامه ای که از پس گذر سالها حداقل بهینه سازی حتی از نوع ظاهری را تجربه نکرده است. در اینجا به مانند همیشه لیست بلند بالائی از فرمت های مورد پشتیبانی دیده می شود که از آن نمونه قدرتمندی ساخته است. نمایش Album art، اکولایزرهای قابل تغییر، Playlist های اتوماتیک، جستجو برای یافتن Track های جدید موسیقی بعد از قطع اتصال با کامپیوتر و امکان Minimize کردن پلیر و کنترل مستقیم از طریق صفحه Stand-by از امکانات تکراری این پلیر است. از دیگر گزینه های قابل مشاهده در این قسمت یکی پخش تصادفی آهنگ ها (Shuffle Play) و دیگری فرستنده FM است که از طریق آن می توان آهنگ در حال پخش را بروی باند فرکانس FM دلخواه انتقال داد. کیفیت صدای پخش شده از اسپیکرهای گوشی در حد کاملا مناسبی ست  و بجز شاخص Intermodulation Distortion که معمولا بجز مدل های خاص موسیقی تعریف چندانی ندارد، سایر موارد در حد مطلوبی قرار می گیرد. در کل با اینکه صدای پخش شده از اسپیکرهای گوشی از لحاظ بلندی به هیچ عنوان در سطح بالائی قرار ندارند اما از لحاظ کیفیت مناسب ارزیابی می شوند. پخش ویدئو در گوشی نیز همانطور که این بار نیز با چشم بسته می توان حدس زد شاهد هیچ تغییری نبوده نیست و همچون قبل MP4 و 3GP تنها موارد پیش فرضی هستند که توسط این پلیر قابل پخش هستند. صحبت از پخش فرمت های DivX و XviD توسط این پلیر نیز چیزی فراتر از یک شوخی ست. (البته امکان پخش این فرمت ها با نصب پلیرهای جداگانه قابل انجام است). رادیوی FM دیگر Application حاضر در بخش مولتی مدیائی ست که این یکی نیز تغییر خاصی نکرده است و پشتیبانی از Visual Radio و RDS همچنان در آن دیده می شود. FM Transmitter علاوه بر میانبر موجود در پلیر موسیقی دارای Application جداگانه ای نیز هست که با سادگی هر چه تمام تر امکان روشن کردن و انتخاب فرکانس دلخواه را در اختیار کاربر قرار می دهد. فرستنده FM استفاده شده در N86 از قدرت کاملا بالائی برخوردار است و از این لحاظ به راحتی می تواند جای یک پخش کننده حرفه ای موسیقی را در ماشین بگیرد.

و اما بلاخره نوبت به اصلی ترین خصوصیت N86 یعنی دوربین 8 مگاپیکسلی آن رسیده است دوربینی که نوکیا با بهره گیری از ویژگی های مختلف، حساب ویژه ای بروی آن باز کرده است. این دوربین که همچون همیشه عنوان کارل زایس را در کنار خود می بیند، اولین دوربینی ست که در میان گوشی های موبایل به لنز واید 28 میلیمتری (در مقابل نمونه های 35 میلیمتری معمول) مجهز شده است که این موضوع نقاط ضعف و قوت مشخصی را پیش روی کاربران این دوربین قرار می دهد.

مهمترین نقطه مثبت این دوربین همانطور که از نام آن می توان حدس زد فضای دید بیشتری ست که در مناظر گسترده بروی سنسور ثبت می کند به بیانی نسبتا فنی، با استفاده از این لنز در قیاس با نمونه های 35 میلیمتری چیزی در حدود 20 درصد فضای بیشتری ثبت می گردد که این در مورد سوژه های محدود مثل مکان های داخلی که امکان عقب رفتن تا قرارگیری تمامی سوژه در کادر وجود ندارد امکان کاملا مناسبی ست. اما بر طبق رسم قدیمی همیشگی، هیچ نکته مثبتی بدون نکته منفی نمی تواند باشد و در این مورد نیز مطمئنا با یک استثنا روبرو نیستیم. نکات منفی لنز واید را می توان در دو مورد خلاصه کرد که یکی عملکرد ضعیف اینگونه لنزها در برخورد با سوژه های انسانی و بخصوص در تهیه پرتره های نزدیک است که با گذر از یک فاصله بخصوص حالت طبیعی چهره تغییر می نماید و مشکل دیگر کوچک شدن طبیعی منظره پیش روی برای جا گرفتن در فضای محدود سنسور است که این با کاهش پیکسل های موثر تصویر عملا به از دست رفتن جزئیات مهمی از فضای مقابل منجر می گردد. تکنولوژی دیگری که در N86 به کار گرفته شده است میزان متغیر گشودگی دیافراگم است که البته این یکی جدید نیست و پیش از این در Motorola ZN5 نیز نمونه آن را دیده بودیم. در این حالت میزان گشودگی دیافراگم از F2.4 تا F4.8 قابل تغییر بوده و گوشی با توجه به نور محیط می تواند اقدام به کوچک کردن یا بزرگ کردن روزنه ورود نور به سنسور بنماید. (بعنوان یک توضیح اضافی دیافراگم مجموعه صفحات دایره شکلی هستند که در مقابل لنز تمامی دوربین ها اعم از موبایل، خانگی و حرفه ای دیده می شوند و با فشردن کلید شاتر با حرکتی چرخشی روزنه کوچکی را بوجود می آورند که در نهایت میزان نور رسیده به سنسور را تعیین می تماید این میزان گشودگی با یک عدد به همراه حرف F تعیین می شود که چون عدد مقابل F در حقیقت مخرج یک کسر با صورت 1 است پس هر چه عدد بزرگتر باشد یعنی با کسر کوچکتری روبرو هستیم و در نتیجه دهانه بسته تر بوده و نور کمتری به سنسور می رسد و هرچه عدد کوچکتر باشد کسر بزرگتری شکل گرفته و با ایجاد دهانه بازتر نور بیشتری به سنسور می رسد پس بدین ترتیب بعنوان مثال F2.4 دیافراگم بازتری را در قیاس با F3.2 ایجاد می کند. این عمل البته علاوه بر اینکه میزان نور دریافتی را بطور مستقیم کنترل می کند تاثیر دیگری نیز در عکاسی دارد و آن هم تنظیم عمق میدان است و همانطور که در حالت نظری نیز می توان به راحتی تصور کرد هرچه دهانه دیافراگم بسته تر باشد عمق میدان یعنی فضای پیش روی دوربین که در فوکوس قرار می گیرد بیشتر است و بالعکس با باز کردن دهانه دیافراگم از عمق میدان پیش رو می توان کاست و مثلا جزئیات پس زمینه عکس را حذف کرد). عملیات صورت گرفته برای تغییر دیافراگم در این دوربین البته بصورت کاملا خودکار و اتوماتیک صورت می گیرد و امکان هیچ نوع تنظیم دستی در آن دیده نمی شود به همین علت نوکیا در مورد مسائل فنی پشت پرده این قسمت هیچ توضیح اضافه ای در اختیار کاربران قرار نداده است. یکی دیگر از موارد قابل ذکر در این دوربین شاتر مکانیکی استفاده شده در آن است که البته این یکی هم جدید نیست و پیش از این در مدل هائی همچون Nokia N73، Samsung i8510 INNOV8 و دو مدل K800 و K850 از سونی اریکسون نیز بکار گرفته شده بود. در این شیوه حرکت شاتر و باز و بسته شدن دیافراگم کاملا بصورت دستی و با فشار مستقیم دست صورت می گیرد و موارد الکترونیکی در آن نقشی ندارند به همین علت کوچکترین حرکت دست منجر به ایجاد موج در تصویر و به جا ماندن خطوط عمودی در نقاط با کنتراست بالا می گردد. اگر اندکی به گذشته باز گردیم شرایط مشابه ای را در محصول دوست داشتنی سونی اریکسون یعنی K850 به خاطر می آوریم که در طی آن اکثر کاربران این گوشی از حساسیت بالای دوربین و خراب شدن تصویر در اثر لرزش های کوچک دست شکایت داشتند که این مشکل دقیقا به همین دلیل یعنی استفاده از شاتر مکانیکی بوجود آمده بود.

ساختار منوئی دوربین همانی ست که پیش تر بارها و بارها در مدل های گوناگون این کلاس دیده ایم که بعنوان یک نمونه دقیقا مشابه اینترفیس موجود در N85 است. در اینجا همچون همیشه تنظیمات در دسترس کاربر در نواری عمودی در سمت راست صفحه نمایش جای گرفته اند که آیکون های حاضر در این لیست بطور کامل توسط کاربر قابل سفارشی سازی می باشند. تنظیمات حاضر در این بخش همانهائی هستند که از یک Camera Phone نوکیائی انتظار داریم و در این میان تقریبا هیچ نکته هیجان انگیز خاص و جدیدی به چشم نمی خورد. برخی از این تنظیمات شامل White balance، تنظیم ISO تا عدد 800، افکت های رنگی، تنظیمات Sharpness و کنتراست و تصحیح نور دهی می باشند. عکاسی پانوراما از دیگر گزینه های حاضر در این قسمت است که در طی آن سه عکس با وضوح 860×1280 پیکسل بطور اتوماتیک از فضای مقابل برداشت شده و دوربین آنها را جهت بدست آوردن یک عکس کامل با یکدیگر ترکیب می کند. عکاسی پانورامای موجود در N86 بدلیل لنز 28 میلیمتری واید موجود در آن در میان تمامی دیگر حریفان کاملا بی رقیب است البته اگر در این میان وضوح نسبتا پائین عکس های گرفته شده را در نظر نگیریم. امکان عکاسی تدریجی یا اصطلاحا Time-Laps با قرار دادن دوربین در یک مکان ثابت و تنظیم آن برای گرفتن چندین تصویر در بازه های زمانی مشخص نیز در دوربین موجود در N86 پیش بینی شده است. Geo-tagging یا ثبت اطلاعات جغرافیائی تصاویر (و همچنین ویدئو ها) بوسیله گیرنده GPS از دیگر امکاناتی ست که در دوربین 8 مگاپیکسلی N86 دیده می شود. یکی از ایرادات همیشگی که به Camera Phone های نوکیا وارد می گردد و N86 نیز طبیعتا در این موضوع مستثنی نخواهد بود عدم حضور امکانات استانداردی ست که امروزه تقریبا در تمامی دیگر گوشی های حاضر در این کلاس فارغ از برند دیده می شود بله درست حدس زدید صحبت از موارد ظریف و نچندان پر  اهمیتی مثل فناوری های تشخیص چهره، لبخند و چشمک است که با اینکه چندان حیاتی به نظر نمی رسند اما عدم حضور آنها در محصولات نوکیا سوالی ست که البته هنوز پاسخی برای آن پیدا نشده است.

صفحه: [1] [2] [3] [4] [5]